Jest to kaplica, w której znajdował się cudowny obraz Matki Bożej i przez lata tam toczyło się życie parafialne. Kaplica jest perełką sztuki. Liczne malowidła, zabytkowe organy i piękno architektoniczne sprawiają, że pielgrzym może odczuć klimat modlitwy, jaki jest obecny od czasów powstania parafii. Od 2010 roku, w kaplicy, cześć odbiera Matka Boża w kopii figury Matki Bożej z Altötting – sanktuarium narodowego Niemiec, miejsca gdzie, już w dzieciństwie, często pielgrzymował Benedykt XVI. Figura jest unikatem, ponieważ to jedyna kopia figury, która znajduje się poza granicami Niemiec. Kaplica, znajdująca się nieopodal plebanii i będąca miejscem początku kultu nosi także tytuł św. Józefa.
Nowoczesny, masywny kościół zbudowano w latach 1973-1980 według projektu inż. arch. Zbigniewa Zjawienia z Krakowa. Tam obecnie znajduje się cudowny obraz Matki Bożej Pocieszenia. Od frontu świątynia ukształtowana jest na wzór litery „M”, co świadczy, że jest to sanktuarium maryjne. Po wejściu do świątyni, po prawej stronie, można podziwiać piękne witraże, przedstawiające kolejno: cud pod Rastatt, przeniesienie obrazu do nowej świątyni i koronację Matki Bożej Pocieszenia. Dwa większe witraże po lewej stronie ukazują Zmartwychwstanie Jezusa i Sąd Ostateczny. W świątyni znajdują się liczne wota, świadczące o tym, że Maryja wyprasza potrzebne łaski. Do najcenniejszych należą: pas św. Jana Pawła II, piuska i krzyż pektoralny Benedykta XVI oraz stuła błogosławionego kard. Stefana Wyszyńskiego.
W głównej nawie znajduje się Ołtarz zaprojektowany przez krakowskiego artystę prof. Wincentego Kućmę, a wykonany przed uroczystościami koronacyjnymi w roku 1993. Prezbiterium nawiązuje do rzeczywistości nieba, o czym świadczą rzeźby aniołów. Dwa złote anioły wskazują na ołtarz – miejsce centralne w świątyni – pozostałe otaczają obraz Matki Bożej. Sam obraz Matki Bożej jest ujęty w tryptyk, który jest uroczyście odsłaniany i zasłaniany przy akompaniamencie fanfar. Maryja na obrazie znajduje się w stanie błogosławionym, dlatego tak wielką czcią otaczają Maryję w tym sanktuarium rodziny i rodzice proszący o potomstwo. Wokół Matki Bożej, na obrazie, znajdują się czterej aniołowi, którzy oddają jej cześć. Bóg Ojciec dotyka rękoma ramion Maryi, dając tym samym znak, iż jest Ona posłana do wiernych, by ich pocieszała. O tajemnicy pocieszenia świadczy także napis w starej formie językowej: „Matko Pocieszna, wspomoz nas grzesnych”, znajdujący się na wstędze przy stopach Maryi. Na obrazie Maryja depcze głowę węża na kuli ziemskiej, co jest odwołaniem do Protoewangelii z Księgi Rodzaju.
W nowej świątyni można pomodlić się także przed Ołtarzem Miłosierdzia Bożego, który podobnie jak cała świątynia został konsekrowany aktem dedykacji w 2017 roku. Ołtarz jest dziełem prof. Wincentego Kućmy z Krakowa i upamiętnia 1050. rocznicę chrztu Polski. Na samym szczycie rzeźby, która obejmuje całą lewą ścianę kościoła, widnieje przedstawienie chrztu Pana Jezusa w Jordanie. Poniżej zobaczyć można postaci związane z chrztem Polski, a na samym dole odwołanie do rzeczywistości bliskiej naszym czasom: rodzinę przynoszącą dziecko, które ma otrzymać chrzest święty. O Bożym Miłosierdziu przypomina postać Chrystusa, który patrzy z krzyża na całą rodzinę i pragnie ofiarować zdroje swego miłosierdzia wypływające z Jego Serca. Po prawej stronie płaskorzeźby znajdują się postaci świadków Bożego Miłosierdzia: św. Siostra Faustyna, św. Jan Paweł II i św. Brat Albert Chmielowski.
Otoczenie świątyni, pejzaż Beskidu Wyspowego i piękne ogrody sprzyjają odpoczynkowi duchowemu i fizycznemu.
Droga krzyżowa znajdująca się przy Sanktuarium jest fenomenem na skalę ogólnopolską. Jej wyjątkowość podkreśla kilka znaczących elementów. Po pierwsze, znajduje się ona w plenerze (przypominającym górę Golgotę), postaci wykonane są z brązu i są naturalnych wielkości, a same stacje nie są umieszczone na postumentach, lecz znajdują się na ziemi, dzięki czemu pielgrzym może poczuć się jak na prawdziwej drodze krzyżowej, a więc zbliżyć się do postaci, zobaczyć ich wyraz twarzy, a nawet dotknąć ich. W stacje drogi krzyżowej wpisane są osoby zasłużone dla Kościoła w Polsce, np. św. Jan Paweł II (stacja V), bł. Ks. Jerzy Popiełuszko (VI stacja), sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki (VII stacja), Stefania Łącka i Stanisława Leszczyńska (VIII stacja), bł. ks. Roman Sitko (IX stacja), bł. kard. Stefan Wyszyński (X stacja) oraz misjonarze męczennicy bł. O. Zbigniew Strzałkowski i ks. Jan Czuba (XIV stacja). Droga krzyżowa powstawała szesnaście lat i jest dziełem projektanta prof. Wincentego Kućmy, który jak sam stwierdzał, uważa to dzieło za najważniejsze w swoim życiu. W pracę nad powstaniem drogi krzyżowej włączali się nie tylko rzeźbiarze, ale także parafianie i ówczesny proboszcz parafii ks. Józef Waśniowski. Droga krzyżowa została erygowana, a więc oficjalnie oddana do kultu w 2010 roku.
Są to stacje siedmiu radości Matki Bożej, które rozważa się podczas nabożeństw w okresie letnim. Płaskorzeźby wykonane w stylu sztuki ludowej ukazują siedem radości Maryi, jako że znajdują się przy Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia. Jak w sanktuariach Matki Bożej Bolesnej rozważa się siedem boleści Maryi, tak w Pasierbcu siedem Jej radości z życia Maryi. Rozważanie radości Matki Bożej rozpoczyna się w kaplicy św. Józefa, a więc miejscu gdzie wszystko się zaczęło, podobnie jak w życiu Maryi zwiastowanie zainicjowało jej niezwykłe powołanie bycia Matką Syna Bożego. Dróżki prowadzą następnie wzdłuż głównej ulicy i wokół nowej świątyni. Wierni mogą rozważać kolejno radości: zwiastowania, nawiedzenia św. Elżbiety, narodzenia Pana Jezusa, odnalezienia Jezusa w świątyni, zmartwychwstania, wniebowzięcia Matki Bożej i ukoronowania Maryi na Królową nieba i ziemi. Nabożeństwo Dróżek Maryjnych przyciąga rzeszę wiernych szczególnie w czasie odpustu parafialnego, a więc w ostatnią sobotę i niedzielę sierpnia.
Po słynnej powodzi w 1997 roku, w jednym z miejsc przy sanktuarium osunęła się ziemia. Jako że miejsce to jest tym samym, które służyło za ołtarz koronacyjny w 1993 roku, zbieżność ta została wykorzystana. Powstała w nim tak zwana Grota Ocalenia. Nosi ona taką nazwę, ponieważ przedstawia scenę ocalenia Jana Matrasa przez Maryję na polu bitwy pod Rastatt w czasie bitew napoleońskich w 1793 roku. Po tym cudownym ocaleniu jakiś litościwy napoleoński żołnierz pomógł rannemu zejść w bezpieczne miejsce, po czym powoli, odzyskawszy siły, Matras dowlókł się do kwatery swojego oddziału. Opowiedział kolegom całe zdarzenie i publicznie powtórzył ślub złożony swojej Wybawicielce na polu bitwy: „Wybuduję kaplicę na Jej cześć”. Ukazuje ona więc wydarzenie, w którym niejako ma początek Sanktuarium w Pasierbcu. Została poświęcona 9 sierpnia 2001 r. przez kard. Joachima Meisnera z Niemiec, w obecności ówczesnego biskupa tarnowskiego Wiktora Skworca.
W Grocie można zobaczyć dwie postaci: leżącego i rannego Jana Matrasa oraz Maryję, która otacza opieką rannego na polu bitwy. W tle Groty nawet kamienienie zostały ułożone w sposób artystyczny, bowiem wnikliwy pielgrzym zauważy, iż kamienie za postaciami układają się w charakterystyczny kształt drzewa.
Opracował: ks. Maciej Biedroń